Dawka włoskiego i francuskiego - w akcji

Czy po dwunastej naprawdę nie zamówisz cappuccino? Czy spaghetti bolognese pochodzi z Bolonii? Obalam pięć najczęstszych mitów o Włoszech i oddzielam prawdziwe zwyczaje od internetowej przesady.

Po włosku nie mówi się sono fame, tylko ho fame. Wyjaśniam, które odczucia wyraża się przez avere, a które przez essere.

Prego to nie tylko „nie ma za co”. Wyjaśniam, co znaczy przy drzwiach, przy ladzie i przy podawaniu talerza oraz dlaczego nie zamawia się nim kawy.

Bilet na pociąg regionalny często trzeba skasować przed wejściem do pociągu, a dalekobieżny zwykle nie. Jeśli nie masz pewności, zapytaj: devo convalidare?

Antipasti, primi, secondi i contorni: podpowiadam, jak czytać włoskie menu, jak zamówić wodę i jak poprosić o rachunek. Nie musisz zamawiać wszystkiego.

Kiedy mówić buongiorno, kiedy buonasera, a kiedy wystarczy ciao? Wyjaśniam też, kiedy zwracać się na Lei, a kiedy na tu, i jak uprzejmie się pożegnać.

Po włosku per favore służy do proszenia, grazie do dziękowania, a prego jest zwykle odpowiedzią na podziękowanie. Wyjaśniam, kiedy którego słowa użyć i jak nie pomylić ich przy ladzie.

Coperto to nie napiwek. Sklep potrafi się zamknąć w środku dnia. Bar ma swój rytuał. Ściąga na pierwszy tydzień.

Po polsku przepraszam załatwia trzy rzeczy. Po włosku bierzesz scusa, scusi, permesso albo mi dispiace.

Che vuoi, buono, così così. Gesty, które naprawdę się powtarzają, i te, których lepiej nie kopiować na starcie.