O coperto i o zamawianiu kawy przy barze pisałem już w osobnych wpisach, więc tym razem siadamy przy stoliku w restauracji. Kelner czeka z notesem, a Ty otwierasz włoską kartę, w której dania są podzielone na kilka części. Z tego wpisu dowiesz się, jak zwykle wygląda menu, jak zamówić wodę i jak poprosić o rachunek, żeby nie zgadywać w pośpiechu.
Jak zwykle wygląda włoskie menu
Nie w każdej restauracji i nie zawsze, ale często karta jest podzielona tak:
- Antipasti („przystawki”).
- Primi („pierwsze dania”): zwykle makaron albo risotto.
- Secondi („drugie dania”): mięso albo ryba.
- Contorni („dodatki”): warzywa, sałatka, ziemniaki. Często zamawia się je osobno, bo secondo nie zawsze jest podawane z dodatkami.
- Dolci („desery”).
Nie musisz zamawiać wszystkich części. Nikt nie będzie miał Ci za złe, jeśli pominiesz secondo. Możesz wziąć samo primo albo samo secondo, bo zamawiasz tyle, ile chcesz zjeść, a nie tyle, ile „wypada”.
Woda, napoje i rachunek
- Una bottiglia d’acqua naturale („butelka wody niegazowanej”).
- Frizzante albo gassata („gazowana”), na przykład un’acqua frizzante.
- Il conto, per favore („poproszę rachunek”).
- Separati o insieme? („osobno czy razem?”): to pytanie może, ale nie musi paść przy płaceniu.
Podobnie jak we Francji, kelner zwykle nie przynosi rachunku sam z siebie. Jeśli po jedzeniu dalej siedzisz przy stole, nikt nie odbierze tego jako sygnału, że chcesz już wyjść. Kiedy chcesz zapłacić, po prostu poproś o il conto.
Mini-scenka przy stoliku
Ty: Buonasera. Per me i ravioli e un’acqua naturale. („Dobry wieczór. Dla mnie ravioli i woda niegazowana”).
Kelner: Altro? („Coś jeszcze?”).
Ty: No, grazie. Per ora è tutto. („Nie, dziękuję. Na razie to wszystko”).
Po jedzeniu: Il conto, per favore. („Poproszę rachunek”).
Jeśli nie wiesz, co to za danie, zapytaj: Che cos’è? („Co to jest?”) albo Me lo consiglia? („Poleca mi Pan/Pani to danie?”). To zupełnie normalne pytania i nie ma w nich nic wstydliwego.
Coperto to nie napiwek
Coperto to opłata za nakrycie, a nie napiwek. Może pojawić się na rachunku jako osobna pozycja, a czasem obejmuje też chleb. Napiwek zostawiasz osobno, jeśli chcesz, i raczej nie w takiej wysokości jak w Stanach Zjednoczonych. Nie podaję tu konkretnych stawek, bo ważniejsza jest zasada: przeczytaj rachunek, a jeśli czegoś nie rozumiesz, spokojnie zapytaj: Scusi, questa voce che cos’è? („Przepraszam, co to za pozycja?”).
Pytania, które słyszę najczęściej
Czy muszę zamówić primo i secondo?
Nie. Karta pokazuje, co możesz zamówić, a nie, co musisz zjeść.
Jak poprosić o wodę z kranu?
We Włoszech do stołu częściej podaje się wodę butelkowaną. Możesz jednak zapytać o acqua del rubinetto („wodę z kranu”). Nie w każdej restauracji ją dostaniesz, więc nie twierdzę, że „zawsze dają” ani że „nigdy nie dają”.
Kiedy poprosić o rachunek?
Wtedy, gdy skończysz jeść i chcesz już wyjść. Nie czekaj, aż kelner sam uzna, że to odpowiedni moment.
Rozmowy w restauracji ćwiczymy osobno od rozmów przy barze, bo używa się w nich innych zdań, a sama rozmowa ma inne tempo. Jeśli chcesz umieć to powiedzieć, a nie tylko przeczytać menu, zajrzyj na stronę kurs włoskiego Białystok. Po francusku rachunek to l’addition, a jeśli chcesz ćwiczyć także ten język, sprawdź kurs francuskiego Białystok. Ceny znajdziesz w zakładce cennik kursów językowych Białystok, a więcej o szkole na stronie invezia.pl.
